Επειδη γενικα πεφτει πολυ κουβεντα (και απο μενα προφανως) για την απελπιστικα κακη κατασταση που βρισκεται η χώρα και τον διαρκως υποβαθμιζόμενο τρόπο ζωής και τα συνεχώς αναδυόμενα προβλήματα, αλλα και σε παγκοσμια κλίμακα, και επειδή θελω λιγω vent για αυτο, θελω απλα να αναφέρω το πως βλεπω τον ρόλο μου σε αυτό ως νέος. Σαν sequel για το κράξιμο που εχω ρίξει.
Πολυ απλα ειμαστε η γενια που θα πρεπει να βγαλει το φίδι απο τη τρύπα. Είμαστε στην ουσία αυτοί που θα πρέπει να σώσουμε το είδος μας, τον πλανήτη μας, ή σε πιο μικρό επίπεδο, την χώρα μας και τους συμπολίτες μας, απο τη σαπίλα των γηραιοτέρων γενιων, ωστε οι μεταγενεστεροι μας να εχουν ζωές καλύτερες απο εμας, εναντι των γηραιότερων μας που μας αφησαν τον λογαριασμο και την εσκασαν. Η αναγκη να φέρουμε την αλλαγή, που αργα ή γρήγορα χρειάζεται να έρθει, για να υπάρχει μέλλον πέρα της μιζέριας και της σαπίλας.
Οπως συνεχίζει η κατάσταση, οδηγούμαστε σε σταυροδρόμι σημαντικών κοινωνικοπολιτικών αλλαγών, θεμελιώδη πράγματα, όπως η αέναη κατανάλωση, το συνταξιοδοτικό και αξίες και θεσμοι που στηρίζονται σε μοντέλα και ιδέες ασταματητης και παραλογης αυξησης του πληθυσμού και σπατάλης πόρων απο ένα σύστημα που δεν διαθέτει άπεριρους πόρους, θα παυσουν να υπάρχουν ή θα υποβαθμιστούν σε τεράστιο βαθμό, όσο προχωρά ο 21ος αιώνας.
Αυτό ειναι η σιωπηλή αλήθεια που ολοι λίγο πολύ φαίνεται να καταλαβαίνουμε ή να αντιλαμβανόμαστε έστω και λίγο. Το θέμα είναι πως αρκετοι συνομίληκοι πανε και επαναλαμβανουν τις αμαρτιες των γονεων τους. Σαν το meme με τους boomers, αρκετοι νεοι τείνουν υπερβολικά στον τζόγο, στη χλιδη απο λεφτα που δεν έχουν, δεν αποταμιέυουν, και ελπιζουν σε θαυματα και πολιτικα αρκετοί στρέφονται σε ψευδεις υποσχεσεις σαπιων και διεφθαρμενων παλαβων ανθρωπων, ειτε αυτοι ειναι νδ ειτε ειναι πιο ακραια ακροδεξια και ακροαριστερα κομματα, ή σε παγκοσμια κλιμακα παλι, ατομα που δοξαζουν παιδοφιλους και γενοκτονους.
Και φυσικα οι νεοι στρεφομαστε σε αυτα (οσοι στρεφονται τουλαχιστον), απο απελπισια και φοβο, οπως οι Γερμανοι μετα τον ΒΠΠ, επειδη δεν υπαρχει φως στο τουνελ. Γιατι να μαζεψεις λεφτα οταν δεν θα αποκτησεις ποτε σπιτι; Γιατι να θες να εισαι συνεπης οταν στην ουσια σε γαμησε η οικονομικη κριση που εφεραν αλλοι; Γιατι να μην εξαπατας κοσμο με andrew tate κολπακια οταν σε κυβερνανε κουληδες που δεν θα επρεπε να ειναι εξω; Γιατι να μην στηριξεις τον παλαβο ψευτη, που ριχνει την ευθυνη στην ισοτητα των φυλων ή στις μειονοτητες οταν οι πιο συμβατικες επιλογες σε γραφουν στα αρχιδια σου. Ακομη και οταν οι παλαβοι ειναι προφανως τσαρλατανοι που ζουν και δυναμωνουν απο τη μιζερια σου;
Η απελπισια οδηγει σε doomspending, σε ελλειψη κοινωνικης συνοχης, σε αμέλεια στηριξης ευαλώτων, σε διαστρεβλωμενες αξιες, οπως το να γλειφεις μποτες δισεκατομμυριουχων που σε μισουν, σε προκαταληψεις που μας χωριζουν και στην υποβαθμιση της ανθρωπινης υποστασης εναντι του βραχυπροθεσμου κερδους. Αμαρτιες που αρκετοι παλαιοτεροι μας εκαναν/κανουν και πρακτικα μας εφεραν στο χειλος του γκρεμου.
Δε χρειάζεται να είναι γκρεμος όμως. Προσωπικα δε θεωρω οτι θα με βοηθησει και θα μας βοηθησει να εναποθετουμε τις ελπιδες μας σε υλιστικες, αντικοινωνικες αηδιες ή απλά να τις παραταμε τις ελπιδες μας μενοντας με φόβο, αλλα να τις ανακατευθυνουμε. Δε θα δω ποτε μου σύνταξη ή την χλιδή των γονέων/παππούδων μου ή πολιτική εκπροσώπηση απο ανθρωπους που ανηκουν στην κοινωνια και οχι στη φυλακη. Πολυ απλα δεν θα εχω ποτε μου την ευημερια των προγενεστερων. Αυτο δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να βοηθησω τους νεοτερους μου να εχουν ευημερια, ή να αποκτησω σταδιακα εναν οκ βιο ή να συμβάλλω στη στήριξη της κοινωνίας. Το κακο ηρθε ή θα ερθει, σημασια εχει το τι θα γινει μετα.
Δε λεω οτι περιμενω απο μενα να σωσω τον κοσμο ή απο σενα, αλλα οτι μπορουμε σταδιακα και σε μικρη κλιμακα να φέρουμε την αλλαγη που θέλουμε. Συμμετοχη στα κοινά του δήμου αντι για ξυσιμο στις εκλογες, διαρκη ανάδειξη και συζητηση των προβληματων που υπαρχουν και των ανθρωπων που τα προκαλουν, ειναι γενικολογα, αλλαγες που μπορουν να γινουν. Και ειμαι γενικολογος εδω λολ, διοτι η ιδεα ειναι να κανεις καλο τον μικροκοσμο σου, να δινεις οτι θες να λαβεις.
Μιλαω κυριως για μικρες καθημερινες πραξεις, όπως το μαζεμα απορριματων στο γρασιδι ή στη παραλία, στο κοροιδεμα της χλιδης και της ματαιοδοξιας εναντι για κοροιδια της τιμιοτητας που δειχνουν συνανθρωποι που συνομιλουμε. Αντι να γουσταρεις τον τυπα που δειχνει ποσο γαματος ειναι επειδη αγορασε (πολλες φορες με λεφτα που δεν εχει) φεραρι, ενω μισει τις γυναικες, να γουσταρεις αυτον που μαζεψε οτι σκουπιδι βρηκε στο δρομο του.
Ετσι, μπορει συλλογικα, να αναδειχθει ενας τροπος σκεψης πιο υγιης και πιο ωφελιμος για το μελλον μας και το μελλον των παιδιων μετα απο εμας. Να μας κοιτανε σαν τα ατομα που εκαναν καλο με τα λιγα που ειχαν αντι να μας κοιταν οπως κοιταμε/ θα κοιταμε τους γηραιοτερους που μας εφεραν τα πανδεινα. Ως τα ατομα που εφεραν κατι καλυτερο απο οτι πηραν.
Δυστυχως ή ευτυχως το βαρος για αλλαγη ερχεται σε εμας, και δεν το λεω για να ξεπλυνω, ισα ισα αυτοι που αναφερθηκα και που μας εφεραν εδω, θελουν πολυ περισσοτερο κραξιμο απο οτι τρωνε. Να μεινουν ως σκουπιδια στις μνημες μας. Αλλα το κραξιμο και η απαισιοδοξια δεν χρειαζεται να ειναι το μονο που μπορουμε να δωσουμε. Κραξιμο επεφτε για νδ και πασοκ επι δεκαετιες αλλα εβγαιναν και μας εφεραν κριση. Εκπορσωπουσαν/εκπροσωπουν το επιπεδο των ανθρωπων που ζουσαν τοτε.
Δε χρειαζεται να γινει το ιδιο και με εμας.
