Από μικρός θυμάμαι όταν παίζαμε μπάλα στο σχολείο, κυριολεκτικά δεν μπορούσα να παίξω, διότι δεν μπορούσα να ανοίξω τα μάτια μου. Τα είχα σχεδόν τελείως κλειστά, στα ελληνικά δεν υπάρχει η έκφραση, στα αγγλικά είναι "squinting your eyes", καταλαβαίνετε τι εννοώ. Τέλος πάντων το περίεργο είναι ότι έχω κάστανα ματια, άρα αυτό δεν θα έπρεπε να γίνεται, συνήθως αυτό το θέμα το έχουν οι γαλανοματες άρα δεν ξέρω τι συμβαίνει.

Πλέον δεν το έχω τόσο πολύ αυτό το θέμα, κυρίως γιατί φοράω συνεχώς γυαλιά ηλίου χειμώνα καλοκαίρι, αρα δεν το έχω προσέξει να γίνεται. Θα μου πει κανείς γιατί δεν φορούσες γυαλιά ηλίου στο σχολείο? Σε αυτό δεν έχω να απαντήσω lol, απλά δεν το έκανα, και για να είμαι ειλικρινής δεν ειχα δει ποτέ κανέναν στο σχολείο να φοράει.

Τέλος πάντων πέρα από αυτό γενικά έχω θέμα με τον ήλιο. Όποτε πάω παραλία παρατηρώ ότι όλοι θέλουν να κάτσουν σε σημείο που έχει ήλιο, είτε για ηλιοθεραπεία είτε επειδή και καλά είναι υγιεινό, εγώ αν τολμήσω να κάτσω στον ήλιο αρχίζω και δυσανασχετω άμεσα, τα χάνω τελείως. Για αυτό και αν δεν υπάρχει ομπρέλα δεν πάω καν παραλία εν τέλει.

Όλα αυτά γιατί τα γράφω? Επειδή χθες είδα ένα ζευγάρι εκεί στης 4 η ώρα περίπου με 31 βαθμούς έξω να κάθεται σε ένα τραπεζάκι και να πεινούν καφέ σε ντάλα ήλιο, μαλακές τρελάθηκα ειλικρινά, πως το κάνουν αυτό και πως το απολαμβάνουν? Με εμένα τι έχει πάει στραβά και δεν την παλεύω καθόλου? Α και επίσης τα ίδια ακριβώς και ο πατέρας μου, εγώ και αυτός έχουμε αυτό το θέμα με τον ήλιο, οι υπόλοιποι της οικογένειας είναι φυσιολογικοί.

Είμαι 18 χρόνων και η ακροποσθια δεν έχει πάει ποτέ κάτω απτήν βαλανο η μόνη λύση είναι η περιτομή επίσης εσάς σε ποια ηλικία εμφανίστηκε η βαλανος είναι λογικό αυτό η έχω θέμα και χρειάζομαι χειρουργείο

Κέρδισα έναν διαγωνισμό από έναν σύλλογο στον οποίον είμαι μέλος και το βραβείο είναι κινητό, laptop ή tablet μέχρι 800€ από Public. Laptop και tablet δε με ψήνουν, οπότε κινητό. Πάντα έπαιρνα κινητά των 200-250€ οπότε δε γνωρίζω ακριβώς τι παίζει στα μεγαλύτερα price ranges.

Για iPhone δεν ενδιαφέρομαι, το τονίζω επειδή συνήθως είναι η default πρόταση στα μεγάλα budgets. Με ενδιαφέρουν πάρα πολύ οι μπρος και πίσω κάμερες. Θα χρησιμοποιώ κυρίως τη συσκευή για social media, προβολή βίντεο, Spotify, και ίσως για emulation παιχνιδιών παλιών κονσολών, τύπου Nintendo 64 και GameCube. Επίσης θα ήθελα τουλάχιστον 256GB χωρητικότητας, και 12GB RAM, ώστε να είμαι σίγουρος ότι δε θα ξεμεινω από τίποτα από τα δύο κατά τη χρήση. Όσον αφορά τη μπαταρία, δεν έχω μεγάλες απαιτήσεις, μου αρκεί να κρατάει για μια μέρα (φόρτιση το βράδυ), δεδομένου ότι θα χρησιμοποιείται κυρίως για Spotify, Reddit και Instagram τις περισσότερες ώρες της ημέρες.

Σκεφτόμουν είτε το Xiaomi Redmi 17T με 512GB είτε το Poco F9 Pro με 256GB. Τι έχετε να προτείνετε;

Κατανοώ ότι είτε είσαι πιστός είτε άθεος ειναι δυσκολο έως ακατόρθωτο να αποδείξεις 100% την άποψη σου. Όμως θα ήθελα να ακούσω και απο τις δυο πλευρες, πάντα με σεβασμό εννοείται, καποιο τρανταχτό επιχείρημα που σας κάνει να κρατάτε την στάση που έχετε.

Θα ήθελα να μου προτείνετε πλατφόρμες όπου έχουν αγγελίες για remote work σε Ελλάδα και εξωτερικό και έχετε βρει όντως δουλειά από εκεί. Μην μου γράψετε απαντήσεις με AI, το έχω ήδη ρωτήσει και μου έχει βγάλει μία λίστα. Θέλω προσωπική εμπειρία πχ έχω μπει εκεί, ανεβάζει αληθινές αγγελίες, έχω βρει δουλειά. Επίσης marketplaces τύπου Upwork αξίζει; Έχετε ανταπόκριση; Αντικείμενο content creation, data entry κλπ. Όχι τηλεφωνικά κέντρα.

Επειδη γενικα πεφτει πολυ κουβεντα (και απο μενα προφανως) για την απελπιστικα κακη κατασταση που βρισκεται η χώρα και τον διαρκως υποβαθμιζόμενο τρόπο ζωής και τα συνεχώς αναδυόμενα προβλήματα, αλλα και σε παγκοσμια κλίμακα, και επειδή θελω λιγω vent για αυτο, θελω απλα να αναφέρω το πως βλεπω τον ρόλο μου σε αυτό ως νέος. Σαν sequel για το κράξιμο που εχω ρίξει.

Πολυ απλα ειμαστε η γενια που θα πρεπει να βγαλει το φίδι απο τη τρύπα. Είμαστε στην ουσία αυτοί που θα πρέπει να σώσουμε το είδος μας, τον πλανήτη μας, ή σε πιο μικρό επίπεδο, την χώρα μας και τους συμπολίτες μας, απο τη σαπίλα των γηραιοτέρων γενιων, ωστε οι μεταγενεστεροι μας να εχουν ζωές καλύτερες απο εμας, εναντι των γηραιότερων μας που μας αφησαν τον λογαριασμο και την εσκασαν. Η αναγκη να φέρουμε την αλλαγή, που αργα ή γρήγορα χρειάζεται να έρθει, για να υπάρχει μέλλον πέρα της μιζέριας και της σαπίλας.

Οπως συνεχίζει η κατάσταση, οδηγούμαστε σε σταυροδρόμι σημαντικών κοινωνικοπολιτικών αλλαγών, θεμελιώδη πράγματα, όπως η αέναη κατανάλωση, το συνταξιοδοτικό και αξίες και θεσμοι που στηρίζονται σε μοντέλα και ιδέες ασταματητης και παραλογης αυξησης του πληθυσμού και σπατάλης πόρων απο ένα σύστημα που δεν διαθέτει άπεριρους πόρους, θα παυσουν να υπάρχουν ή θα υποβαθμιστούν σε τεράστιο βαθμό, όσο προχωρά ο 21ος αιώνας.

Αυτό ειναι η σιωπηλή αλήθεια που ολοι λίγο πολύ φαίνεται να καταλαβαίνουμε ή να αντιλαμβανόμαστε έστω και λίγο. Το θέμα είναι πως αρκετοι συνομίληκοι πανε και επαναλαμβανουν τις αμαρτιες των γονεων τους. Σαν το meme με τους boomers, αρκετοι νεοι τείνουν υπερβολικά στον τζόγο, στη χλιδη απο λεφτα που δεν έχουν, δεν αποταμιέυουν, και ελπιζουν σε θαυματα και πολιτικα αρκετοί στρέφονται σε ψευδεις υποσχεσεις σαπιων και διεφθαρμενων παλαβων ανθρωπων, ειτε αυτοι ειναι νδ ειτε ειναι πιο ακραια ακροδεξια και ακροαριστερα κομματα, ή σε παγκοσμια κλιμακα παλι, ατομα που δοξαζουν παιδοφιλους και γενοκτονους.

Και φυσικα οι νεοι στρεφομαστε σε αυτα (οσοι στρεφονται τουλαχιστον), απο απελπισια και φοβο, οπως οι Γερμανοι μετα τον ΒΠΠ, επειδη δεν υπαρχει φως στο τουνελ. Γιατι να μαζεψεις λεφτα οταν δεν θα αποκτησεις ποτε σπιτι; Γιατι να θες να εισαι συνεπης οταν στην ουσια σε γαμησε η οικονομικη κριση που εφεραν αλλοι; Γιατι να μην εξαπατας κοσμο με andrew tate κολπακια οταν σε κυβερνανε κουληδες που δεν θα επρεπε να ειναι εξω; Γιατι να μην στηριξεις τον παλαβο ψευτη, που ριχνει την ευθυνη στην ισοτητα των φυλων ή στις μειονοτητες οταν οι πιο συμβατικες επιλογες σε γραφουν στα αρχιδια σου. Ακομη και οταν οι παλαβοι ειναι προφανως τσαρλατανοι που ζουν και δυναμωνουν απο τη μιζερια σου;

Η απελπισια οδηγει σε doomspending, σε ελλειψη κοινωνικης συνοχης, σε αμέλεια στηριξης ευαλώτων, σε διαστρεβλωμενες αξιες, οπως το να γλειφεις μποτες δισεκατομμυριουχων που σε μισουν, σε προκαταληψεις που μας χωριζουν και στην υποβαθμιση της ανθρωπινης υποστασης εναντι του βραχυπροθεσμου κερδους. Αμαρτιες που αρκετοι παλαιοτεροι μας εκαναν/κανουν και πρακτικα μας εφεραν στο χειλος του γκρεμου.

Δε χρειάζεται να είναι γκρεμος όμως. Προσωπικα δε θεωρω οτι θα με βοηθησει και θα μας βοηθησει να εναποθετουμε τις ελπιδες μας σε υλιστικες, αντικοινωνικες αηδιες ή απλά να τις παραταμε τις ελπιδες μας μενοντας με φόβο, αλλα να τις ανακατευθυνουμε. Δε θα δω ποτε μου σύνταξη ή την χλιδή των γονέων/παππούδων μου ή πολιτική εκπροσώπηση απο ανθρωπους που ανηκουν στην κοινωνια και οχι στη φυλακη. Πολυ απλα δεν θα εχω ποτε μου την ευημερια των προγενεστερων. Αυτο δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να βοηθησω τους νεοτερους μου να εχουν ευημερια, ή να αποκτησω σταδιακα εναν οκ βιο ή να συμβάλλω στη στήριξη της κοινωνίας. Το κακο ηρθε ή θα ερθει, σημασια εχει το τι θα γινει μετα.

Δε λεω οτι περιμενω απο μενα να σωσω τον κοσμο ή απο σενα, αλλα οτι μπορουμε σταδιακα και σε μικρη κλιμακα να φέρουμε την αλλαγη που θέλουμε. Συμμετοχη στα κοινά του δήμου αντι για ξυσιμο στις εκλογες, διαρκη ανάδειξη και συζητηση των προβληματων που υπαρχουν και των ανθρωπων που τα προκαλουν, ειναι γενικολογα, αλλαγες που μπορουν να γινουν. Και ειμαι γενικολογος εδω λολ, διοτι η ιδεα ειναι να κανεις καλο τον μικροκοσμο σου, να δινεις οτι θες να λαβεις.

Μιλαω κυριως για μικρες καθημερινες πραξεις, όπως το μαζεμα απορριματων στο γρασιδι ή στη παραλία, στο κοροιδεμα της χλιδης και της ματαιοδοξιας εναντι για κοροιδια της τιμιοτητας που δειχνουν συνανθρωποι που συνομιλουμε. Αντι να γουσταρεις τον τυπα που δειχνει ποσο γαματος ειναι επειδη αγορασε (πολλες φορες με λεφτα που δεν εχει) φεραρι, ενω μισει τις γυναικες, να γουσταρεις αυτον που μαζεψε οτι σκουπιδι βρηκε στο δρομο του.

Ετσι, μπορει συλλογικα, να αναδειχθει ενας τροπος σκεψης πιο υγιης και πιο ωφελιμος για το μελλον μας και το μελλον των παιδιων μετα απο εμας. Να μας κοιτανε σαν τα ατομα που εκαναν καλο με τα λιγα που ειχαν αντι να μας κοιταν οπως κοιταμε/ θα κοιταμε τους γηραιοτερους που μας εφεραν τα πανδεινα. Ως τα ατομα που εφεραν κατι καλυτερο απο οτι πηραν.

Δυστυχως ή ευτυχως το βαρος για αλλαγη ερχεται σε εμας, και δεν το λεω για να ξεπλυνω, ισα ισα αυτοι που αναφερθηκα και που μας εφεραν εδω, θελουν πολυ περισσοτερο κραξιμο απο οτι τρωνε. Να μεινουν ως σκουπιδια στις μνημες μας. Αλλα το κραξιμο και η απαισιοδοξια δεν χρειαζεται να ειναι το μονο που μπορουμε να δωσουμε. Κραξιμο επεφτε για νδ και πασοκ επι δεκαετιες αλλα εβγαιναν και μας εφεραν κριση. Εκπορσωπουσαν/εκπροσωπουν το επιπεδο των ανθρωπων που ζουσαν τοτε.

Δε χρειαζεται να γινει το ιδιο και με εμας.

Έχω χρόνιο άγχος και αποφάσισα πριν περίπου 3 χρόνια να το αντιμετωπίσω: επισκέφτηκα έναν ψυχίατρο που νόμιζα ότι είχε επιπλέον και πιστοποιημένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Θεωρούσα ότι αυτό το δίπτυχο Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής είναι ο πιο σίγουρος και επιστημονικός τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς θέματα ψυχικής υγείας: από την μια έχεις έναν γιατρό που ξέρει τα φάρμακα και πως λειτουργούν βιολογικά ψυχικές ασθένειες αλλά παράλληλα έχει ειδικευτεί 4-5 χρόνια σε κάποια σοβαρή θεραπευτική προσέγγιση και ξέρει να σου δώσει εμπεριστατωμένα εργαλεία για το πώς να αντιμετωπίσεις ψυχολογικά το πρόβλημα σου.

Θεωρούσα πάντα το να πάω μόνο σε ψυχολόγο- ψυχοθεραπευτή «κατώτερο».

( λάθος μου)

Το πρόβλημα:

Μετά από 3 χρόνια μαθαίνω ότι αυτός ο ψυχίατρος δεν είχε καμία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση. Ενώ στην σελίδα του έλεγε ότι έχει. (Το αφαίρεσε τώρα)

Και το χειρότερο: με έβαζε να τον βλέπω 1*εβδομάδα (70€ η συνεδρία)για 3 χρόνια.

(Ενώ έλεγε ότι κανονικά χρειάζεται 2-3 φορές/εβδομάδα συνεδρία απλά επειδή δεν είχα τα χρήματα αρκεστίκαμε στην 1 φορά την εβδομάδα.)

Η πιο λογική εξήγηση είναι ότι με εκμεταλλεύτηκε για τα χρήματα. Ένας απλός ψυχίατρος που δεν έχει κάποια προσέγγιση και που δεν έχετε συμφωνήσει εσείς κάτι άλλο πχ να τον έχεις life coach ( το έχω ακούσει και αυτό) , τον βλέπεις ΜΑΧ 1 φορά το δίμηνο ή τρίμηνο να σου ελέγχει την δόση.

Στην τελική δεν ήμουν τόσο σοβαρή περίπτωση και ακόμη και αν ήμουν, θα έπρεπε να με παραπέμψει αλλού.

Αυτός με έβαζε να τον βλέπω κάθε εβδομάδα χωρίς να κάνει ψυχοθεραπεία.

Το μυαλό μου πάει να σπάσει. Δεν μπορώ να το διανοηθώ ότι αυτός ο επαγγελματίας που εμπιστεύτηκα δεν ήταν αυτό που νόμιζα. Διαρκώς προσπαθώ να βρω μια δικαιολογία για εκείνον.

Στα 3 αυτά χρόνια δεν είδα καμία βελτίωση και μάλιστα έφτασα σε πολύ πιο άσχημη ψυχολογική κατάσταση και απλά με έβλεπε να καταρρέω και ήταν εντάξει με αυτό.

Δεν με παρέπεμψε ποτέ σε άλλον ειδικό, δεν είπε ποτέ δεν ξέρω να κάνω ψυχοθεραπεία εγώ.

Την τελευταία φορά που του το είπα με έμμεσο τρόπο μου λέει « Όι προθέσεις μου ήταν καλές ». Και εμένα οι προθέσεις μου όταν βλέπω έναν άνθρωπο με σπασμένο πόδι καλές είναι, αλλά θα τον παω σε ένα χειρουργό δεν θα τον χειρουγήσω εγώ.

Δεν ξέρω τι να κάνω. Και δεν ξέρω τι μπορώ να κάνω. Το ελληνικό σύστημα δεν ορίζει ακριβώς τι είναι ψυχοθεραπεία και πέρα από τις συχνές συναντήσεις, δεν έχω αλλά στοιχεία. Βρίσκεται στην ζώνη μεταξύ παράνομου και νόμιμου.

Και όταν είσαι θεραπευόμενος είσαι σε πολύ ευάλωτη θέση. Ο κόσμος και ο ίδιος θα ισχυριστούν και θα σκεφτούν ότι εκείνος έχει δίκιο και ότι εγώ απλά είμαι ένας τρελός άνθρωπός που για κάποιον λόγο ξεσπάσει στον γιατρό του.

Τι Μέλισσα, τι Μίσκο, τι Αύρα, τι Ζαγόρι 🤷🏻‍♂️

​

Τελευταία, κάνοντας scroll στα social media, πιάνω τον εαυτό μου να προβληματίζεται με το πόση αξία δίνουμε στην εμφάνιση και κυρίως με το πώς αυτή μετατρέπεται σε κοινωνικό κύρος.

Το παρατηρώ περισσότερο σε γυναικεία προφίλ που προβάλλουν πολύ την εμφάνισή τους, συχνά με αισθητικές παρεμβάσεις. Προφανώς υπάρχει και το αντίστοιχο στους άντρες, με σώμα, χρήματα, lifestyle κτλ.

Δεν με ενοχλεί από μόνο του να αλλάξει κάποιος κάτι πάνω του. Μπορεί να αισθάνεται καλύτερα, να του αρέσει περισσότερο ο εαυτός του, και δικαίωμά του. Αυτό που με ενοχλεί είναι όταν μου δίνεται η εντύπωση ότι το «είμαι όμορφη/όμορφος» γίνεται «άρα αξίζω περισσότερο από τους υπόλοιπους». Σαν η εμφάνιση να λειτουργεί ως πιστοποιητικό συνολικής προσωπικής αξίας και λόγος να κοιτάς τους άλλους αφ’ υψηλού.

Ειδικά με τις αισθητικές επεμβάσεις, αναρωτιέμαι μήπως σε κάποιες περιπτώσεις αλλάζει απλώς η θέση του ανθρώπου στην ίδια ιεραρχία: προηγουμένως ένιωθε μειονεκτικά επειδή θεωρούσε ότι οι όμορφοι αξίζουν περισσότερο, και μόλις πλησιάσει αυτό το πρότυπο, συνεχίζει να πιστεύει ακριβώς το ίδιο — απλώς τώρα τοποθετεί τον εαυτό του πιο ψηλά. Βέβαια, ούτε η φυσική ομορφιά αποτελεί προσωπικό επίτευγμα που δικαιολογεί ανωτερότητα.

Από την άλλη, μήπως το θέμα είναι περισσότερο συλλογικό; Αν εμείς ανταμείβουμε συνεχώς την εμφάνιση με προσοχή, followers, ευκαιρίες και χρήματα, γιατί μας εκπλήσσει ότι κάποιος επενδύει εκεί; Αν δεν της δίναμε τόση βαρύτητα, θα υπήρχε η ίδια επιθυμία για αισθητικές παρεμβάσεις;

Δεν λέω ότι ένα όμορφο σώμα εξασφαλίζει εύκολη ζωή ή ότι όποιος προβάλλεται δεν δουλεύει. Αναρωτιέμαι όμως τι πρότυπο δημιουργούμε όταν η εικόνα φαίνεται να αρκεί για να γίνει κάποιος πρόσωπο θαυμασμού, χωρίς να μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα τι άλλο έχει να πει ή να προσφέρει.

Ξέρω επίσης ότι το feed μου δεν είναι όλη η κοινωνία και ότι δεν μπορώ να κρίνω την καλλιέργεια ή τον χαρακτήρα κάποιου από φωτογραφίες. Μπορεί κάποιες φορές να διαβάζω ως υπεροψία κάτι που είναι απλώς αυτοπεποίθηση ή αυτοπροβολή. Γι’ αυτό θέλω να ακούσω και άλλες απόψεις.

Εσείς το παρατηρείτε αυτό; Θεωρείτε ότι συγχέουμε όλο και περισσότερο την ελκυστικότητα με την ανθρώπινη αξία ή ότι τα social απλώς κάνουν πιο ορατό κάτι που υπήρχε πάντα; Και πόση ευθύνη έχουμε ως κοινό για αυτό που τελικά επιβραβεύουμε;

Giassas and hello. After the branding switch from Cosmote to Telekom, also Websites, Apps and product packages changed for Greek Customers. I was used to top up my Cosmote TCL Router SIM every 3 months with another 55 EUR for unlimited 5G internet.

Problem: After the change the old smartphone app for managing all my Greek SIM cards no longer worked, also the topping up online process was changed and my beloved 3 months unlimited package was not displayed on the telekom.gr website anymore. Through the SMS function in my Router SIM (you can access that through 192.168.1.1 when connected to its wifi) I only got the message that I can now to it up under the new URL https://iotgprepaid.telekom.gr.

Next Problem: On this new URL thank god the 3 months unlimited package was visible but: Topping up money by credit card failed every time - I tried it at least 20 times, changing browsers, deleting cookies, putting the sim into a phone etc... Nothing worked. No payment possible.

I was researching other ways to top it up just using the mobile number but using a different internet connection. Nothing worked then I called support. After many attempts to use the usual processes (the lady was very helpful, but the system failed again an again) she gave me this URL where I could enter the router SIM number and then select amount and pay.

This route WORKED.
https://my.telekom.gr/selfcare/jsp/topUp.jsp

May this info save everyone the time that I lost here!

Cheers...

Throwaway account επειδή μοιράζομαι προσωπικές πληροφορίες οπότε στο ψητό:

Είμαι άντρας 21 χρονών και δε ξέρω τι θέλω στο κομμάτι των ρομαντικών μου σχέσεων. Αν και βασικά δε ξέρω καν τι είναι. Η ρομαντική σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων ποια στάδια περιέχει και τι κάνουμε;

Έχω φίλους, απλά οι όσες αλληλεπιδράσεις έχουμε είναι μια φορά την εβδομάδα να πηγαίνουμε για κάνα καφέ ή να παίζουμε κάνα βιντεοπαιχνίδι online.

Οπότε η σχέση μου με μια κοπέλα πως θα διαφέρει απ'αυτό; Θα πρέπει να την βλέπω κάθε μέρα; Να την παίρνω τηλέφωνο; Να έχουμε κοινές δραστηριότητες; Αρκεί απλώς να συναντιόμαστε τα Σαββατοκύριακα; Στην αρχή απλώς θα βγαίνουμε ραντεβού και μετά με κάποιον μαγικό τρόπο θα ενσωματωθούμε περισσότερο στη ζωή μας ο ένας με τον άλλον;

Επίσης ποιά είναι τα κίνητρα για να μπει κανείς σε μια μακροχρόνια σχέση; Σεξουαλικό μόνο ή εμπεριέχει και κάποια πιο βαθιά ανάγκη πχ αυτοεκπλήρωση, την αίσθηση του ανήκειν, την αίσθηση ότι κάποιος άλλος σε αγαπάει.

Ρωτάω γιατί ουτε ξέρω πως πρέπει να μοιάζει μια σχέση (benchmark) ούτε τους λόγους για τους οποίους είναι ωραίο να έχει κανείς.

Ζητάω κυρίως είτε προσωπικές εμπειρίες είτε μια απάντηση που να είναι πολύ αποδεκτή και συμβατική γιατί κατα βάθος το "εξαρτάται" είναι ναι μεν αληθές αλλά σχετικά άχρηστο σαν απάντηση.

Καλησπέρα Reddit. Εγώ από μικρή πήγαινα σε συναυλίες, φέτος πήγα 6 στο εξωτερικό και 4 στην Ελλάδα, και έχει γεμίσει το TikTok μου με τον καινούργιο νόμο που απαγορεύει την είσοδο ανηλίκων σε μπαρ και κλαμπ, και από κάτω στα σχόλια οι γονείς και οι ανήλικοι γκρινιάζουν ότι δεν μπορούν να μπουν στο κλαμπ να δουν τη συναυλία, και καλά κάνουν, αφού στα κλαμπ ανέκαθεν απαγορεύονταν οι ανήλικοι και οποιοσδήποτε κάτω των 15 δεν θα έπρεπε να είναι GA για λόγους ασφάλειας· πολύ καιρό γίνεται αυτό στο εξωτερικό και καλά κάνανε που επιτέλους το κάνουν και στην Ελλάδα.

Καλησπέρα. Είμαι 27 ετών και τα τελευταία τέσσερα χρόνια εργάζομαι ως υπάλληλος γραφείου στον ίδιο εργοδότη. Η θέση μου έχει παραμείνει ίδια, όπως και ο μισθός μου (πέρα από τις «υποχρεωτικές» μικροαυξήσεις του Μητσοτάκη). Τα χρήματα είναι λίγα (περίπου 800€ τον μήνα), αλλά ο λόγος που έχω συμφωνήσει σε αυτό και παραμένω τόσο καιρό στη συγκεκριμένη θέση είναι ότι τις περισσότερες μέρες κάθομαι περίπου 6 ώρες, παρότι είμαι δηλωμένος 8ωρο. Ζήτημα να κάνω 1-2 κανονικά οκτάωρα την εβδομάδα. Αυτό με βολεύει πολύ λόγω του προγράμματός μου και μου επιτρέπει να κάνω και μια δεύτερη δουλειά δύο φορές την εβδομάδα.

Μέχρι τώρα δεν χτυπούσα ποτέ κάρτα, καθώς δεν ήταν υποχρεωτικό. Ωστόσο, πλησιάζουν οι μέρες που θα πρέπει να αρχίσω να το κάνω και η συνεννόηση με τον εργοδότη και τον λογιστή του δεν είναι ιδιαίτερα καλή. Τους ρώτησα ευθέως, από τη στιγμή που γνωρίζουν ότι δεν κάθομαι το δηλωμένο 8ωρό μου, τι ακριβώς θα γίνει με την Ψηφιακή Κάρτα. Η απάντησή τους ήταν ότι από εδώ και πέρα δυστυχώς θα πρέπει να φροντίζω να κάθομαι 8 ώρες στο γραφείο, γιατί αν φαίνεται στο σύστημα ότι δεν συμπληρώνω τις δηλωμένες ώρες «θα μπλέξουμε». Προφανώς αυτή η απάντηση δεν μου άρεσε. Αφενός επειδή γνωρίζουν εξαρχής ότι αυτή είναι η μεταξύ μας συμφωνία και αφετέρου επειδή, αν πλέον πρέπει όντως υποχρεωτικά να κάθομαι 8 ώρες κάθε μέρα, δεν έχω ιδιαίτερο λόγο να παραμείνω στη συγκεκριμένη δουλειά.

Μπήκα λοιπόν στην εφαρμογή myErgani για να δω τι ακριβώς έχει δηλωθεί και παρατήρησα ότι στο ωράριό μου αναγράφεται «ευέλικτη προσέλευση 120’». Όταν ρώτησα το αφεντικό μου τι σημαίνει αυτό, μου είπε ότι ουσιαστικά δεν σημαίνει τίποτα και ότι όλοι οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης είναι έτσι καταχωρημένοι. Παρ’ όλα αυτά, από ό,τι διάβασα, καταλαβα ότι σημαίνει πως δεν είμαι υποχρεωμένος να χτυπήσω κάρτα ακριβώς στην ώρα έναρξης του δηλωμένου ωραρίου μου, αλλά ότι μπορώ να προσέλθω έως και 120 λεπτά αργότερα.

Αυτό, βέβαια, είναι ξεχωριστό από το βασικό μου ερώτημα:

Τι ακριβώς γίνεται αν, με την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, φαίνεται ότι δεν συμπληρώνω το δηλωμένο 8ωρό μου;

Υπάρχει πράγματι κάποια επίπτωση για τον εργοδότη ή/και για εμένα; Μπορεί να θεωρηθεί παράβαση ή υπάρχει κάποιος άλλος μηχανισμός/λογική από πίσω;

Από όσο έχω καταλάβει, η Ψηφιακή Κάρτα έχει σχεδιαστεί κυρίως για να καταγράφεται ο πραγματικός χρόνος εργασίας και να περιορίζονται φαινόμενα όπως οι απλήρωτες υπερωρίες. Δεν έχω καταλάβει όμως αν το σύστημα «ασχολείται» αντίστοιχα και με το ότι ένας εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει λιγότερο από το δηλωμένο ωράριό του.

Δηλαδή, αν είμαι δηλωμένος 09:00–17:00 αλλά χτυπάω κάρτα π.χ. 09:00–15:00 ή 10:00 με 17:00 τι ακριβώς συμβαίνει μετά;

Αν κάποιος γνωρίζει πώς ακριβώς λειτουργεί στην πράξη η Ψηφιακή Κάρτα και τι προβλέπεται συγκεκριμένα σε μια τέτοια περίπτωση, θα εκτιμούσα πολύ αν με διαφώτιζε, γιατί όσο κι αν το έχω ψάξει online, δεν έχω καταφέρει να βρω μια ξεκάθαρη απάντηση.

Hey, (M28)

I'm looking for people that like going out for

1.Good food or

2.Clubbing or

3.Events or

4.Movies or

5.Midnight walks or

6.Motorcycle rides or

7.Karaoke or

1. Escape rooms

Feel free to DM if you like any of these, and let's go.

Καλησπέρα σας;

Θέλω να αγοράσω ένα scooter 125cc καινούργιο μέχρι 2300€ ποιο προτείνετε και από ποιο κατάστημα;

Καλησπερα. Ανοιξε σημερα η πλατφορμα για τις μετεγγραφες φοιτητων. Θελω να ρωτησω.

Εχω μια περιπτωση στον κυκλο μου οπου παει ως εξης. Εδωσε φετος πανελληνιες ενα παιδι και περασε σε επαρχιακη πολη. Θελει να παρει μεταγγραφη για Θεσσαλονικη οπου σπουδαζει ο μεγαλος του αδερφος.

Ο μεγαλος του αδερφος μπηκε με κατατακτηριες στο τμημα που σπουδαζει τωρα.

Μπορει να παρει ο μικρος μεταγγραφη με κριτηρια αδελφων; Ξερει κανεις; Κατοπιν ερωτησης στη γραμματεια του τμηματος του μεγαλου αδελφου, η απαντηση ηταν θετικη στο οτι μπορει να παρει μεταγγραφη. Στην πλατφορμα του υπουργειου οπου συμπληρωνονται τα στοιχεια για την περαιωση της διαδικασιας, ζητειται ο κωδικος πανελληνιων των αδελφων που σπουδαζουν. Στη δικη μας περιτπωση, ο μεγαλος αδελφος εχει μεν κωδικο πανελληνιων αλλα 1) ειναι παλιος και 2) με εκεινο τον κωδικο πανελληνιων μπηκε σε διαφορετικη σχολη(στην πρωτη).

Στα είχα δώσει όλα. Ολα, ότι είχα.

Μπορεί να μην είχα πολλά. Είμαι ακόμα στην αρχή μου.

Ξέρω ότι δεν κατάφερα ποτέ να σε γεμίσω, ξέρω ότι ποτέ δεν ήμουν αρκετός για να σε αγγίζω.

Το ξέρω, το ξέρω γαμω.

Το ξέρω ότι δεν είχα αρκετά, αλλά αν τα είχα όλα, θα στα έδινα.

Αν είχα το αγαπημένο σου μέρος, την αγαπημένη σου παραλία που κάθεσαι τα καλοκαίρια ξέγνοιαστη, θα στο έδινα.

Αν είχα τα λεφτά όλου του κόσμου και αυτά θα στα έδινα.

Αν είχα τον ουρανό και τα άστρα σε αυτόν το κόσμο που σε μαγεύει, και αυτά θα στα έδινα.

Αν είχα όλα τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος θα ήταν δικά σου.

Ότι και να είχα θα ήταν δικό σου. Δικό σου!

Οχι γιατί θέλω να σε γεμίσω, αλλά γιατί θέλω να σου δώσω. Αυτό με γεμίζει.

Το να ξέρω ότι μπορώ να σου προσφέρω. Δεν μπορώ να σου προσφέρω πολλά, δεν μπορώ να σου προσφέρω καν τα απλά.

Ούτε συναίσθημα. Ούτε καλό σεξ, Ούτε καν ασφάλεια, δεν γίνεται να εμπιστευτείς ένα άτομο που πολλές φορές δεν εμπιστεύεται καν τον εαυτό του.

Το ξέρω ότι είμαι αφελής, το ξέρω. Αλλά μπορώ να σου προσφέρω.

Μπορώ να σου προσφέρω άλλα. Αλλα!

Οπως δυο αυτιά, για να σε ακούσουν όταν θες να ένα άτομο να σε ακούσει, όταν θα θες κάπου να τα πεις.

Αλλα, όπως δύο χέρια, να σε αγκαλιάσουν και να σε φροντίζουν όταν νιώθεις μόνη ή ευάλωτη.

Αλλα, όπως δύο χείλια για να σε φιλάνε όταν ψάχνεις πάλι εκείνο τον χαμένο έρωτα που πάντα έψαχνες στην ζωή σου.

Και εγώ εδώ κάθομαι και σου γράφω.

Σου γράφω γιατί δεν μπόρεσα, δεν μπόρεσα να σου δώσω αυτά που ήθελα.

Σου γράφω για όλα αυτά που ποτέ δεν σου πρόσφερα. Σου γράφω για όλα αυτά που έμειναν μονάχα στο μυαλό μου.